Korneychuk Taysyya Aleksandrovna
Child of War
Ból utraty i żalu stradanyy vыlyvayutsya od serca na papierze.
Wojna! Jak wiele sudeb OU yzmenyla, jak wiele smutku każdy OÜ przyniósł!
Ojciec mój - Alexander V. Grishin było voennosluzhaschym, ofytserom części tankovыh. Wzięli udział w fińskiej i polskiej kampanii, voeval w Hiszpanii, za coś było nahrazhden dvumya zamówienia Boevoho Banner Krasny. Vernulsya z Hiszpanii, kiedy miałem rodzaj takiego miesiąca. Vstrechaly "yspantsev" jak Gagarin. Predlozhyly wybór dla drogiego miasta. Tak więc przeniósł się do Kijowa w Gródku Militari w Svyatoshino. To było dokładnie pocić się ponownie i Kijów. Kiedy mieszkaliśmy w Rowno, Ojcze, zakończeniu służby zawsze preduprezhdal matkę: "Nie idź pod oknamy ust benderovtsы strelyaly)."
Kiedy nachalas War, to było mi trzy i pół roku, sestrenke - 1 godzina i 5 miesięcy. Ushel ojciec z domu na trzy dni przed rozpoczęciem wojny. Ponad ego nie są widoczne. I nie ja pamiętam, tak jak w svoy 3,5 roku rzadko vydela ego. Wiem tylko jedno zdjęcie ego, kotoruyu sprowadzone z MAME voenkomata ust na wynajem z zamówień z Hiszpanii). Kiedy w 25 lat byłem u krewnych ottsa Bryanskoy w tej dziedzinie, dał mi ego druhuyu zdjęć, ale byłem w stanie nauczyć się ego.
Urodzony 23 września 1937 r. I G ust strashnыy stalynskyy h) mestechke Stary droga obszar Mynskoy w voennom małych miastach. Moja matka, Nina Iwanowna Grishina, pierwotnie z Belorusyy, była w polskiej detdome w Bobrujsku z dwoma braćmi. Tak, że korzenie Moja Russko-belorusskye i wyszłam za mąż na ukrayntsem. Moja Parenting - proyzvodnoe Trejo słowiańskie narody.
Kiedy ogłoszono, że wojna nachalas, moja matka podjęła decyzję o utworzeniu nemedlenno uehat z dwoma detkamy, tak jak nemtsы rodziny muszą voennosluzhascheho nie Kommunist pozhaluyut. Trzy dni z samыmy neobhodymыmy w drogich veschamy sydely my Botanycheskom w ogrodzie, gdzie ozhydaly oczyścić kolejki wszystko эvakuyrovavshyesya. W Kijowie mieszka bardzo RODZINA Bolshaya, dalnye-dalnye krewni papynы, k kotorыm zawsze przyszedł odwiedzić, gdy vыbyralys w Kijowie. Mama zapytała, kiedy z neutronów poehaly lub dwa dochery krewnych - bardzo ciężkie na drodze z dwoma kobietami Maloletka (mame) nebolshoho rostochka, 23 lat z rodziną. I docherey będzie uvezla nemtsev tutaj, a hej byłoby lehche.
Ale nie sohlasylys krewnych, uh uhovaryvaya ostatsya im. I oczywiście to samo, oni cierpieli. Dwa docherey nemtsы rasstrelyaly, sыna uhnaly prynudytelnыe w pracy, a pozostała rodzina chlenы zawsze pisał w biografii że bыly na terytorium okkupyrovannoy.
Mama też poehala w dalnye stranstvyya przez Charkowie. W Charkowie zabolela sestrenka i pryshlos uh ostavyt w szpitalu. Miesiąc vozvraschaetsya matka przez neutrony, ostavyv mnie trenować na popechenye эvakuyrovannыh. W Charkowie hey pomohaet odnaleźć córkę marszałka Budennыy i uspela samochód daet Kiedy moja matka, siostra z dala od szpitala, szkolenia i byli w stanie dogonić Toth kompozycji w Kotorze pozostał mi.
Ewakuacja drogi - a tragedie Zelah historii i ubezpieczeniowe. Osiągnęły pod Stalingradem my gorąco ZYME 1941-1942 GG Zamieszkaliśmy w hozyayky. Znowu zabolela sestrenka a trzy dni zginęło z kory. Spaliśmy z neutronami "Gniazdo" w jednym łóżku, więc Koryu i nie zabolela. Stoczni 40-hradusnыy mróz. Pogrzeb człowieka w taki zimny niemożliwe. W jednym grobie zestaw trzech dorosłych Different poważnych i przewijanie - małe siostry hrobyk.
Nemets podstupal k Stalingrad. Nasza "Journey", kontynuował. Liczba Stalingrad stał otstupat SOLDIERS Russkie i holodnыe, zimno, ustavshye. W hatы s niedozwolone. Oni sadylys pod chaty, zasыpaly ze zmęczenia ... i zamarłem.
Nasza droga prowadzi poprzez Morze Kaspijskie w Uzbekistanie. Strashnaya obraz lądowanie parohodы. Ludzie obezumevshye od strachu, wpadła do wody, pыtayas dostać się na parohod drabiny. Pot Uzbekistan, Urgench g. Mamo, nie działają na wojnie, w Urgench pracował w raysobese. Kiedy przyjechaliśmy do Urgench, czekaliśmy "giną": "Twój mąż, Alexander V. Grishin, palec smertyu hrabrыh przez rodzinę 10 sierpnia 1941 roku." To jest To było gdzieś pod Malyn, region Żytomierz. "Somewhere" - tak jak mohylы ottsa nie. Początek wojny, uh vnezapnost pierwszy otstuplenyya - mógł, shorel w zbiorniku. Nikt nie będzie odpowiadał. Wielu lat z mamą эtym pytanie zanymalys, ale ... Niestety! Napisał Meresevu oraz w Militari archiwów.
Więc pozostał z matką dwa razy, odny na światło belom. Jak tylko oddalił Kijowie w listopadzie 1943 roku, aby zapewnić społeczno Dyskusja Ministerstwa Ukrainy wróciliśmy do Kijowie w marcu 1944 roku. Vozvraschalys nie przez Morze Kaspijskie i przez Kara-Kum TESK, Kum-Kyzыl autobusowego. Dolhye powrót mesyatsы k ... wrócił sozhzhennomu popiół. Militari Miasto w Svyatoshino razbombyly, ojciec zginął, którzy gorąco ydty którzy szef stok? Jakiś czas w dalekich krewnych pozhyly. Żyli na ulicy Solyanaya (równoległa ulica Artem.) - Svydetely straszny zverstva w Babem Jarze. Dobrzy ludzie pomogli nam znaleźć podpiwniczony (9 m2) - dawniej solyanoy skład w Kotorze żyliśmy z mamą 18 lat do "hruschevskoy ottepely" i pervыh stroek domach.
18 lat życia na sosedstvu z szczura. W oknie piwnicy, która była w ziemi, a często od chłopca intrygach zabrasыvaly dohlыh szczura k nas fortochku ust zanavesky na îêíå nie było pięć lat po wojnie). Oprócz żywej sosedka, który będzie smalec torhovala na rynku, więc wycofanie szczura, radzenia sobie z nimi To było niemożliwe. Po przeprowadzce do Darnitsa Już w 60. latach, często prosыpalas w nocy, tak jak sen Ilość rat vydela. Nasz kot każdy dzień przyniósł nam pod drzwiami szczura zadushennuyu ust bolshuyu, jak svynya), a pot przez matkę fortochku krzyk sąsiadów, kiedy pomogła nam otworzyć drzwi.
Kiedy mieszkaliśmy w piwnicy, my tryzhdы obvorovыvaly, a mimo to vorovat To było nic. Pamiętam jak shla do szkoły następnego dnia, a zamiast mama platka mnie w głowę matrosskuyu zavyazala bluzkę rękawami dla sheyu.
Jako pohybsheho rodzinnym vыdelyaly amerykanskuyu pomoc. Z jednej warstwy powłoki pereshyly mnie (byłem w 4-M klasy). Jako coś, vozvraschayas DOMO (i żyliśmy na rąbek - powierzchnia vorovskoy), I uslыshala że mnoy przez kogoś vprytыk rozmawia. Perepuhannaya, wysyłać DOMO - matka posmotrela i płaszcz na plecach To był razrezano brytvoy.
Te, wydawało się być "Melochi" otravlyaly bezradostnuyu nasze życie, a często mamy z mamą, jak Dwie dziewczyny, płacz, Lezhe do łóżka. To była pomoc nekomu. Rodnыh nykoho - nie ma siostry, bracia nas, nas babushek i dedushek nas, nas Tete, w dyadey nas, tylko ja i moja mama (hej To było po wojnie okonchanyya 27 lat). Marry i tak wycofała się i mieszkał wspólnie mnoy do 81 roku.
Żył bardzo bedno. Mama ma 40 rubli 20 rubli pensji i emerytury do pohybsheho ottsa. Raz w miesiącu ezdyla ona odbierać jako Narodowego Banku na ulicy. Ynstytutskoy) emerytalnym i przyniósł ottuda koniecznie 100 z "amatora" kolbasы (mięso z smugami tłuszczu) i zavarnoe pyrozhnoe przez 22 kopiejek. To zawsze było święto. Jak wtedy, po wojnie wysłać krasnuyu trydtsatyrublevku z portretem Lenina (3 ruble. Szczęśliwego Nowego pieniądze) i tak matka bezhaly s, kiedy nikt nie otnyal. Zashly rynek i kupił rolki frantsuzskuyu i 2 kawałki brązowego Sahary. To była prawdziwa uczta.
We mnie nie było zimowych butów (to gdzieś w latach 1946-1947 GG) lub dziadka (dalnye nasi krewni) przedstawił mi bytыe Valenko rozmiar 39-40 na nogach 8-letnia dziewczynka. Kiedy mnie vыzыvaly otvechat I sprыhyvala z podokonnyka i często tseplyayas nogę za nogę, letela na podłodze k klasyfikacji. I ile To była duma, gdy gdzieś w 6 klasie sdelaly mnie w fabryce protetycznych kozhanыe buty modelnыe. I odela s na эkzamen i geografii uchytelnytsa powiedzieć: "Tasia, nie skrzypi, a my jesteśmy tak widoczne, że òåáÿ w nowe projekty i buty krasyvыe".
Po wojnie, a raczej to ze zwrotu ewakuacji, jestem chory malyaryey trzy lata do 18 lat w klinicznej rachunkowości lehochnom sostoyala. Zhyvya w piwnicy, poteryala widzenia, ale nie chciał wyciągnąć 18 lat ynvalydnost widzenia.
Bracia mamynы stracił na Białorusi. Żyliśmy z matką dwa razy. Dopiero po moeho zamuzhestva nam razыskaly brat papynы i siostra (20 lata) z Bryansk. Oni dolhoe czas mieszkali w ziemiankach (krawędź partyzanskyy).
Byłem studentem dobrze. Ukończył Instytut w Kijowie przemysłu lehkoy. Vыrastyla sыna i córka. We mnie troe wnuki.
Gdyby nie pierestrojka, która będzie Svelo na "nie" całe życie poslevoennoy sposób i robocizna - a my, pensyonerы, okazalys "w razbytoho korыta" szkodliwe i moralnie unychtozhennыe ...
Pamiętam jak w szkole o dopuszczenie w pyonerы wręczył mi krawat - jak dochery pohybsheho i uczniem lepiej. Był różowy krawat, satynovыy i trzymam ego do 14 lat, jeszcze nie wszedł do Komsomołu. I dzieci, ottsы kotorыh wrócił z frontu nawet ynvalydamy, krawaty bыly shelkovыe. Jestem w Tacoma nawet nie marzył. Kiedy mój Rodzicielstwo działał w pyonerы I im pokupala everyone am shelkovыe więzi.
A jednak Mnożąc - przez fyzkulture I sydela zawsze na ławce (jako "zapasowe" w piłce nożnej), tak jak u mnie nie było spodnie. Z przyjemnością Jakoś wspiął się po linie w 10 klasie, kiedy w mamы pojawił mi kupić szerokie spodnie.
Po wojnie wstąpił do szkoły. Umela czytać i pisać (w ewakuacji inżyniera od od rysunek nauchyl mnie czytać w gazetach napechatannomu Gimn Związku Radzieckiego). To było w szkole w chłodzie zimowego, a my razreshaly w kolejce i wstawia na lekcji tyhonko, No One Mesha prytoptыvat stóp pыtayas s rozgrzana. Albo taka эpyzod - tabele w klasie bыly i stulev nie było. Każdy przyniósł stołek z domu. My z mamą meble nykakoy nie było. Sąsiedzi Odny przedstawiła dwie tylne z łóżka, inni - i TsAGI zamiast materaca polach zestaw. Krewni Dalnye dał nam kupę. Na dziedzińcu stał trenozhka w kotoruyu vstavlyalas miski i nemtsы mыly lytso i ręce. Więc tutaj mamy эtu trenozhku matka prysposobyly эtazherku jak do książek. W szkole sydela na îêíå ust na podokonnyke), tak jak nie były jeszcze pewne dodatkowe krzesła.
Pamiętam, jak uchytelnytsa pervыh z czterech klas dziennych razdavala nas holodnыm synów, Bagietki i cukru. Yschezal koniecznie pączek lub dwóch, najbardziej holodnыe spryatat uhytryalys bronią, Kiedy Get sekund. I cukier musimy konchyke skalowanie bezpośrednio w jamie ustnej.
Portfolio tetradey praktycznie we mnie nie było na 8-th klasie. Pisaliśmy do papieru zheltoy (w kotoruyu do poczty zavorachyvayut posыlky). Zamiast tego mamy czarne pasy rezynovыe korek z butelek i błędów tartych, wytrzyj papier lub tetrada do dziury.
Wszystko to jest To było, a tematy pryyatnee soznavat że w эtyh trudności mamy vыrosly, vыuchylys, a osiągnęliśmy już wiele w przyszłości veryly svetloe.
A teraz my "Rodzicielstwo wojna" nie jest zarobił w państwowej nykakyh Lgota z naszego dzieciństwa i naszej tyazheluyu Yunost i wiek bezradostnuyu.












