Kaplan Abram Davidovich
Kaplan Abram Davidovich
Urodziłem się 02 maja 1933 gw Mohylew-Podolsk g, regionu Winnica na Ukrainie na pracy w rodzinie -. David Kaplan Abramowicza i uchytelnytsы Jr klasy Volkovnы Mary Kaplan (Katz). W tym samym dniu, a ja urodziłem mój brat-bliźniak Kaplan Lev Dawidowicz.
Nasza Rodzina na początek Wielkiego sostoyala Wojny Ojczyźnianej z pięciu osób. Ojciec pracował w Artel "chemika Red" mыlovarom pracy; matka pracowała jako uchytelnytsey w średniej klasy Jr Russkaya numer szkolnej 5. Starszy brat Władimir Studiował w klasie 7. My s Levoy brat jeszcze nie chodzą do szkoły. I dolzhnы bыly Textbook rozpocząć we wrześniu 1941 rok, ale nachavshayasya 22 czerwca 1941 d Wojna wykonane svoy trahycheskye korrektyvы w naszym życiu. Nasz ogród w techenye ponad 2 tygodni stale bombardowane nemetskye samoletы i 16 lipca 1941 h po regularnym bardzo yntensyvnoy bombardyrovky miasto, kolejowe i peshehodnыh Mosty poprzez hamowanie regeneracyjne Naddniestrzańską przez lokalne radio podało ludność na konieczność pilnego opuszczenia miasta w związku z przybliżonymi fashystskyh Wojska walcowane Mogilev-Podolsk trudne do węzła kolejowego na granicy z Mołdawią. Nasza Rodzina bezpośrednio z ubezhyscha, kotoroe nahodylos w starыh, dawniej katakumby indyka w pobliżu wybrzeża z Naddniestrzańską rzeki, razem z dziesiątkami tych samych rodzinach, w jaki sposób, na 6 rano i wyszedł ubezhyscha Peshko kierowany do Sharhorodskuyu wzgórza, na kierunkach miasta Tulchin. Nie zashly wiem, nie zajął nam jedzenie, ubranie nas, a całe rodziny przychodziły speshke na górę i miasto. Połączyła się z uchodźców ohromnuyu masowych (jak w MIG były rodzina nazыvatsya mieszkańców myrnыe s) oraz w sąsiedztwie w dniach przybywało techenye Peszko i Delajasz korotkye pryvalы w Tulchin kierunkach. Z czasem jest to kilka razy mamy dostała się pod bombardowanie wiosek Chernevetskoho obszarze Berezovka, Rahnы Shpykovskoho obszar. Podczas pryatalys bombezhek w plantacji w lessu. Nasi rodzice w wioskach pokupaly chleb, owoce, a więc zapytałem. Gdy stacja Vapnyarka nam, Uchodźcy, pokormyly palenie niczego. We brat Levoy nie uspevaly przez vzroslыmy i peryodychesky Ojciec i matka zabrała nas w parze. Jesteśmy więc w całości Uchodźców masowych 18 lipca o świcie do doshly g Tulchin. Tutaj mamy wykonać jedną vыnuzhdenы bыly zatrzymanie vыbylys ybo z sił, osłabione z yntensyvnoy hodbы i zharы yyulskoy i głodu. Komitet Mestnыy na ewakuacji ludności umieścił setki uchodźców w klubie wsi szkoły. Sytuacja była bardzo trevozhnoy, napryazhennoy. Mieszkańcy Mestnыe powiedział, że fashystы pryblyzhayutsya Tulchin k, k pieca, że połowa populacji już Tulchin opuścił miasto. To jest teraz, 60 lat później, rassuzhdaem, ocena daem wydarzeń z tamtych odległych lat, opredelyaem, że coś było prawidłowe, coś jest nie tak itd. A potem perepuhannыe, popavshye w sytuacji slozhneyshuyu Nasi rodzice deystvovaly jedna zasada: bыstree udrat fashystov tutaj, tutaj jest polityka w sprawie stosunków k ludności żydowskiej w kraju. Wiemy już, że vezde, gdzie wszedł okupanta эsэsovtsы, s wspólników nemedlenno obrazovыvaly getto sobyraly evreev i ich rasstrelyvaly, zniszczyć, yspolzovaly na samыh pracy tyazhelыh itp. Na vtorыe dzień został zakończony przez zespół uchodźców oraz эvakuatsyonnaya Komisji z nas obiecał wysłać maszynę w kierunku g Winnicy. Ale o świcie w Tulchin dołączył peredovыe żołnierzy fashystskyh części. Nykakoho odporność im nie okazaly voynskye często (ale nie daleko od Tulchin dyslotsyrovalys Militari). Oni bыly zahvachenы w niewoli. I svoym dziecięcą umom i pamyatyu zapechatlel proezzhavshyh przez Tulchin ulicy do samochodów i motocykli w эsэsovtsev chernoy formie Niektórzy byli w kasku. Wszystkie maszyny vooruzhennыe i pulemetamy itp. Zrozumieliśmy, że spadł w okruzhenye, Plaine itp. Dzień zebrane pozhylыe ludziom naszych rodziców i omówili sytuację w kotoroy my wszyscy okazalys, a decyzja została podjęta jedno - vozvraschatsya DOMO Mohylew-Podolski w. Kilka rodzin w pooling mohylevchan kupił podvodu i Loshad. Liczba restauracji, zaopatrzony Jakoś żywność, woda, zasadzone w podeszłym wieku, dzieci w podvodu mamy vыehaly z kierunków w Tulchin Mohylew-Podolsk. Ehal i głosy w skraju lasu, drogi hruntovыmy. W postaci yzdaleka voynskyh wieży, samochód, zbiornika my nemedlenno uhodyly vhlub Forest. Noc w lesie w pobliżu wsi Borovka pryatalys. Nikt nie jest prawie śpi. Cały czas bыly nacheku, pryslushyvalys nie mówić Czy ktoś. Kostrov nie razzhyhaly. Mój starszy brat Władimir ushel w lesie yskat truskawki, yahodы i prawie nie zabludylsya, jesteśmy do polovynы nocy befor yskaly ego. O świcie nasz "fabryczne" dvynulsya dalej w drogę. W vъezde wsi widzieliśmy tak Borovku nemetskyy ofytser, który Ehal z miejscowości w lehkovoy partii. Od razu vernulsya wioski, powiedział nam na komendanta s, kiedy vъehaly wioski, zatrzymujemy polytsay (od polytsyy wsi) i prykazaly nam soyty z podvodы i Sesto na ziemię. W ciągu 3-5 minutach gorąco podoshel młody, Najwyższe nemets w krótkich spodenkach, z paskiem i koszulki podłogi pystoletom. Jako grupa była nasza kobieta Ryva Abramovna Holdenberh. Wiedziała nemetskyy język i obratylas k komendantura s prosboy otpustyt nam pozhalet osób starszych i dzieci. On o coś mówił starszy polytsaem współpracy i otpustyl nami. Kiedy nasz vыehal transport z wioski zaczęli polytsay strelbu po naszej stronie. My brosyly konie i wszystkie razbezhalys podvodu w lesie. Mężczyźni i moeho podwójne Leo mama ręce derzhala, a my bыly wszystko razem. Brat Vladimir i Ojciec głębokość ubezhaly w lasach. W techenye Kilka godzin mamy sobyralys, Kiedy obъedynytsya. A kiedy wszystko, ktoś był z nami, zebrane i Loshad z povozkoy ubezhala Nieznanego Jeżeli mamy dvynulys dalej, ale już bez meshochkov z jakimś edoy rodzaju, odezhdoy. CEI jeszcze bardziej niż nastawione incydentu nasi rodzice i my dzieci, bыt jeszcze ostrożny, jeszcze bardziej niż dostrojone nasz głód terpenye i drugim nehatyvnыh stronie życia. My, dzieci już wiedzą, że presleduyut nam, że Żyd, a my fashystы nam ubyvayut. W Mohylewie innego doszliśmy poprzez dni udręką. Mamy podoshly k ogród współpracy Sharhorodskoy horы stron, kotoroy nachylenie i wzrósł do nastoyascheho czasu rośnie Sosnovy las. W odnom z sklonov horы To było miejsce, gdzie sobakolovы poymannыh psy i zabił tam w kadziach chuhunnыh (kotły), vыtaplyvaly z nich tłuszcz, który prymenyalsya do produkcji mыla. W эtoy salotopke a my sdelaly zatrzymanie znaya że Tuda nemtsы i nie polytsay prydut, ybo boyatsya zarazы. W lipcu Było to w miejscu znalazł strashnaya Von'o, letaly tysięcy zelenыh muchy w zboczu horы i derevyam robaki polzaly. Było piekło, a dla nas ubezhysche.
Moja matka i inna kobieta naskrebly na stenkah Chanov psa tłuszczu, topi je w wiadrach valyavshyhsya tam, a my ego z chlebem Helego, który sprowadził mój ojciec i starszy brat, po miasta wyboru w razvedku od sytuacji. Mieszkanie, w którym mieszkaliśmy przed wojną, był razhrablena, szkło vыbytы.
Po kilku vыhodov w mieście i księdza Michaela Holdenberh ust RODZINA ego jest z nami) zostało wycofanie k, że powinniśmy ydty wiem, nie robimy bye zabolely z antysanytaryy i głodu. Noc DOMO wróciliśmy, cicho voshly mieszkania, zabił fanerkamy okna, tektura i nachalys naszą nową muchenyya projekty - głód, sąsiadów bыt strach uvydennыmy, który vыdavaly evreev polytsayam, niebezpieczeństwo bыt pobytыmy, ubytыmy itp. K my zashla sosedka Zbechyna Ustynya i powiedział: Kiedy przybywało k nim, a oni s Family, da nam schronienie. Jesteśmy więc w na poddaszu nahodylys rzucić więcej niż dwa tygodnie. 15 sierpnia 1941 g dla Prikaz gubernatora Naddniestrza (Odessa, Mikołajów, rejon Winnicy.), Która była stworzenia getta dla ludności żydowskiej w mieście. I natychmiast nachalys oblavы na evreev. Ile my nie pryatalys w Zbechynыh w rowach ogrodzie obozu Pioneer, w końcu, jesteśmy bardziej od wszystkich polytsay poymaly silnie yzbyly i pojechał do getta przez drutu kolyuchuyu. W getcie było bardzo zhestokyy ustawić tryb. W mieście pojawiły się rumыnskye wojska, rumuński Administracja, mestnaya polytsyya, a oni osuschestvlyaly kontrolę trybu ustawiania Zgodności. Wszystko obytately getto, począwszy od dzieci 5 lat, obyazanы bыly jest żółte gwiazdy Dawida na piersi iz tyłu, na rękawach holubыe povyazky. Wyjście z Karals sposób getta ścisłej i vplot do rasstrela. W getcie na chwilę Było to ponad cztery tysiące obytateley, który razmeschalys terytorium 16 ulic i pereulkov i ohrazhdennыh ogrodzenia, wieża, stale na obwodzie getta poszedł rumыnskye patrol z psami, mestnaya polytsyya. Codziennie w getcie zmarło z głodu, chorób, w kilkudziesięciu yzdevatelstv ludzi. W jednym wszystko było zabota - żywność Search. Witam, ludzie blahorodnыe ukrayntsы próbował lyubыmy perebrosyt sposoby przez zakazu chleb, kartoshku, kapusta, sveklu, mamalыhu itp. Obytately kopalys w svalok i lybo coś yskaly z edы i yskaly w ogrodach owoców opavshye, yahodы r. Eli Łoboda, raznuyu trawa, dzieci klej skrobaki na wiśniach derevyah, wiśni, Yablon, gruszek. Dobrze pamiętam, jak sobyraly brązowe strąki akacji i Eli, lizał myakot vnutrennosty igły эtyh. Czasem udało nam się złapać, że perebrasыvaly przez zakazu dobrych ludzi. Że głód zmarł opuhshaya siostrę moeho ottsa. I Bolshaya był problem z jej zahoronenyem. Ojciec noc i sąsiedzi otnesly EE w mieszkał na cmentarzu i pochowano cicho. Więc do tej pory nie znaem, gdzie ona usunąć.
Zima 1941 rok wszyscy, oprócz matki, zabolely sыpnыm gorączka. Matka chora choroba эtoy w dzieciństwie i nie zabolela. My s Levoy brat dziecka leżały w łóżeczkach i zakutannыe w Pozostałe tryapky i staruyu odzieży bez edы bez narkotyków. W ottsa i brata starsheho choroby protekala bardzo ciężkie, bredyly, teryaly świadomość. I tylko dzięki znakomыm ukrayntsam - rodzina Loskuevыh i Zbehynыh i Maryanы Kuchuruk, którzy przez znakomыh im polytsaev przeniknęła do getta i przyniósł nam mąkę, kartoshku, chleb, owoce i delalos peryodychesky to raz w tygodniu, może rezhe, już nie rośnie. Ale na pewno wiedzą, że obytateley setki getto i to zrobić, nie ymely. Ludzie hybly dzienne dziesiątki Wiele zamarł, wielu przez Exit popыtku z getta rumыnы rasstrelyvaly. Zima w 1941 g jest bardzo surovoy, snezhnoy. W styczniu 1942 rok, kiedy prowadzona oblavы evreev w getcie w celu wysyłania evreev w smertelnыy obozie w miejscowości obszarze Tulchinsky jaskini, my pryatalys w ovrahah na smutek Ozarynetskoy. To zimny, ciężki obmorozhenyya zabolela moja matka. W rezultacie ona pozostała ynvalydom - yskryvlenye pozvonochnyka - była horbatoy. Ojciec poszedł do pracy w ciężkich kariery i tam był podawany raz na dobę pohlebku, kawałek chleba. Na chleb nie e-mail, ego przyniósł nam dzieci. Rumыnы Pociąg most vosstanavlyvaly nad Naddniestrzańską rzeki i ciężkiej pracy na ñàìûé dzienne trwało mężczyzn od 14 do 65 lat. Mój starszy brat Władimir chodził codziennie rano w sobotę rano w dowodzie tym samym paśmie yuntsov pod eskortą polytsaev w pracy na mostku. Odnazhdы ego jest zmuszony pola za pomocą śrub walcowanej mostu farm. O byciu obessylennыm, skrzynka brosyl boltы rassыpalys r. Dwa bicie nemtsa ego pryvyazaly ciąg k tors, a tym samym obniża się z mostu w holodnuyu Naddniestrzańską wody kilka razy, a pot brosyly brzeg. Na poteryal świadomości i uproszczony w krovopodtekah i zamerzshyy, niebieskim pod mostem. Jego zametyl facet-ukraynets, Wędkarstwo w pobliżu rыbu - Borovik Anatolij Pietrowicz - 17-18 lat. Na vыnes ego z rdzenia эtoy mostu rasshevelyl ego i wreszcie, gdzieś na uznav życia w 09.10 Kolacja godzin, ego poluzhyvoho, DOMO. Wszyscy schytaly brat już ofiarami. Takie sluchalos często. Borovik ushel, ostavyv 10 lei (rumыnskye pieniądze) Gdy rano buy brat Ed.
Rano sleduyuscheho dni polytsay Sarabun pryshel przez jego brata, Kiedy Getting ego w pracy, ale widziałem, aby wziąć nekoho pracy. W brata podnyalas temperaturze do 40 °, wszystko pobytыy, z podwójnym świetle vospalenyem. A potem powiedział, że matka, bo jeśli on-line nie ydty w pracy, on przyznaje, że rozmawia. A matka poszła. A my Rodzice, bracia, pozostał z Włodzimierza. Ojciec był czas, w tym jest we wsi Yurkovtsы, gdzie w ataku miała ludzi z getta. W techenye Nedeli mama poszła do Maceo Praca z sosedkoy Cherner na sыna. To jest test dla áûëî tyazhelыm z domu na południe od All do nas.
Pod koniec 1941 h - 1942 początek h na nachalys oblavы evreev w getcie w celu wysyłania s do obozu w jaskini wsi. Łapanie ludzi na rynku, na ulicy, w domu vrыvalys polytsay, rumыnы. Ludzie, dzieci yzbyvaly, brosaly w maszynach i uvozyly Serebryyu wsi skąd znakami towarowymi w samochodach przyniósł do jaskini. Mamy kilka razy yzbezhaly zaderzhanyya i spryatavshys w Zbechynыh r. Ale w lutym 1943 h, kiedy w całej rodziny odpornych pыtalys wycofać się z miasta do wsi Slydы, kiedy pryatatsya w znakomыh krestyan, my poymaly rumыnskye żołnierzy. Ottsa silnie yzbyly brat Władimir zbyt pobity po głowie i vыstryhly Krzyż. Rumыnы dał nam polytsayam. Więcej niż w drugim miesiącu jesteśmy z tymi samymi uznykamy yamы wykopano i rumыnskom hospytale These yamы byntы, wełna, ręce, nogi i inne organy chelovecheskye z zakapыvaly - odpadów po operacji. Od hospytalya otpravyly nas z powrotem do getta. Mamy prodolzhaly głód, mrożenie, chory. Ale Rodzicielstwo ostavalys detmy a my sobyralys grupę, yhraly w grze w wojnach, na obozie itp.
Kiedy Mohylew-Podolski powodu w lutym 1944 g Zamówienie otstupal nie banderovtsev, Wielu ludzi cierpi na nich. Oni yzbyvaly i zabijając wszystkich, kogoś, nawet jeśli im na jakąś klasę soprotyvlyalsya. A potem Ojciec Bazyli uprosyl Loskueva spryatat nas. Wieczoru Pozdno my trzy rodziny, zebrane w Loskueva w ogrodach i oczekuje ego nadchodzi. Na pryshel, pozval nam ydty go. Mamy podoshly k mыlovarennomu sklep Artel, gdzie wcześniej pracował jako Ojca. Nie było Maksymalne schody derevyannaya zwijane drzwi to zrobić, poddasze sklep. Cicho, jeden po drugim my wszyscy vzobralys na poddaszu. To było dużo tam pletennыh kosze z butыley z kyslotoy. Wysokiej Korzynы one nasыpana Chip derevyannaya. Każdy z nas zajmuje koszyka Loskuev prysыpal nas struzhkoy i predupredyl, kiedy nikt nie wołał, mowy, nie shumel. Na poddaszu kyshely pobyt szczura, mыshey. To było przerażające. Kiedy ktoś chyhal na niego starshye, Rodzice shumely, strachy na wróble dzieci polytsayamy, rumыnamy, motywy, bo gdybyśmy zasekut, mamy tu na strychu ubyut. Tak więc my sydely trzy dni. Na to jest czas kiedy nadeszła noc Loskuev, przynieś nam trochę edы, woda. Z konieczności musimy delaly oczyścić swoje sprawy tam w koszyku. Poniżej polytsay udał, krzycząc na poymannыh ludzie rytm tych. Te trzy dni zapomnylys wszyscy przez całe życie. Pot Loskuev noc kręciliśmy obowiązek Attic s, a mieszkaliśmy w chatach w Zbechynыh.
Mohylew-Podolsk getto k g To był początek 1944 roku krupnыm samыm w Naddniestrzu. W Nam nahodylos blisko dziewiętnaście tysięcy evreev - mestnыh i działał z Bukovynы i Besarabii, Rumunia - deportyrovannыh evreev. W getcie tsaryl głód эpydemyya sыpnoho i bryushnoho tyfa. W odnom z największych pozycji peresыlnыh dzienne zginęło kilkadziesiąt osób, wielu zamarzło w surovыe zymы 1941-1943 dwuletnim. Na lata okkupatsyy Mohylew stracił 4 członków naszej rodziny, matka była ynvalydom.
19 marca 1944 Mohylew-Podolski g był wydany Sides Krasnaja Armia, dzięki reshytelnomu, szybki s nastuplenyyu. Po za zbawienie wielu tysięcy strasznej uznykov, Getto śmiertelnym. A przecież był plan (to podtverzhdaetsya dokumenty arhyvnыmy) na 22 marca 1944 gw jest pełna wszystkie getta obytateley unychtozhenyyu i jego eliminacji. Sluchylos cud, a ludzie bыly spasenы od śmierci. Pozostawał w okolicach miasta 19 tysięcy pacjentów, ludzi yzmuchennыh, setki sierot, pojedynczych, setki miętusa z obmorozhennыmy kończyn. C tyazhelыmy choroba. W detdome To było blisko 600 dzieci poteryavshyh rodziców. Pozostaliśmy z jego ignorantem Levoy brata o 10 i pół roku. Szkoła wyśle w ciągu 11 lat w pierwszej klasie.
Ale wolność miejsce - ludzie nie czekali na co dzień jego unychtozhenyya. Głód inny obowiązek prodolzhalsya. Ojciec przyszedł do pracy w vosstanovlennoy Artel "Red apteka matka była ciężka cierpliwy, ale poszła pracę w szkole. A my, troe sыnovey zaczął Textbook w szkole. Pamiętam, jak w jednej warstwie, Obuwie odny my delyly s Levoy brat, kiedy nie było spadek czymś chodzić do szkoły. Nawet godziny byliśmy drewniane buty zamiast butów przez to, udał się w łachmany, w odzieży z dorosłymi. I zapytał nieśmiało. Tetradey i sekundy kantsprynadlezhnostey nie było. Napisał dla gazet, książek starыh - ktoś jak Natalia, więc ustrayvalsya. Ale studiował z wielkim ohotoy i staranyem. Każdy letnye kanykulы dowiedzieliśmy się w programie klasy ocherednoho w sierpniowych egzaminów sdavaly - dyktando, arytmetyka, a więc 2-letnie prodvynulys 3-klasowe. Szkoły były głównie zapolnenы detmy-emerytować, proshedshymy przez piekło i obóz nad sierotami getta.
Mężczyźni wezwali w wojsku w maju 1952 g, a mój brat bliźniak prodolzhal Książek w 10 klasie, po szkole wstąpił do Lwowa voennoe School, stał ofytserom Sovetskoe Army. Jestem po pilnej służby Sił Zbrojnych w ostalsya sprawie usługi sverhsrochnoy. Przez 30 lat serwis kalendarnыh dla Armii smenyl harnyzonov 8, otrzymał voennыh Kilka specjały. Pryzыva w armii Studiował w szkole wieczór i pracował jako na эlektrykom fabrycznych. Na służbie lat otrzymała ponad 100 pooschrenyy, w tym z komanduyuscheho Prykarpatskym voennыm dzielnicy przez vыpolnenye spetszadanyya nesenyy w służbie w aэrodrome w Czechosłowacji w 1968 roku do obsługi mnie został ynteresnaya, imprezy nasыschennaya partii, ucheboy, szkolenia podchynennыh i polyhonnыmy New Delhi ... Wszystko to jest zachowanie doświadczenie obohaschalo w raznыh sytuacjach zhyznennыh.
Женился в 1959 г. Жена Грабская Мария Андреевна, образование среднее техническое, работала на заводе в электроцехе. Моя дочь Ирина, 1960 г. рождения — экономист, образование высшее. Сын Дмитрий, 1963 г. рождения — военнослужащий, подполковник, служит в Российской армии в г. Барнауле Алтайского края. Внук Владимир (от дочери) — курсант Харьковского института МВД, внуки Лена и Антон — учащиеся Барнаульской гимназии. С 1987 г. я — пенсионер после 30 лет службы в армии.
В 1989 г. в нашем городе было создано региональное отделение бывших малолетних узников фашизма, сразу же вошедшее в состав Украинского союза бывших малолетних узников фашизма. На общем собрании меня избрали в комитет, а с 1990 г. председателем комитета, в настоящее время Совета Могилев-Подольского отделения узников-жертв нацизма.
За годы нашего существования в составе Украинского союза мы оформили сотни узников на получение льгот от органов социальной защиты, помогали сотням людей получить документы об их пребывании в фашистской неволе, в том числе на принудительных работах в Германии. Наше отделение интернациональное и в его составе есть украинцы, русские, евреи, поляки, молдаване. В настоящее время нас 205 человек. Многие умерли, выехали за пределы Украины. Только в 2000 г. мы похоронили 18 бывших узников-жертв нацизма. За годы нашего существования под руководством Совета установлены 12 памятников невинным жертвам фашистского геноцида (в городе — 2, в селах Озаринцы, Маевка, Боровка, Ярышев, Сказинцы, Коневая, Слиды, в Печере на месте смертельного концлагеря “Вервольф” — там погибли более 1000 могилевчан). Памятные знаки установлены в городе на месте пересыльного пункта и бывших центральных ворот гетто. Издана Книга памяти жертв фашизма, изданы монографии об уничтожении евреев на Украине и в Винницкой области, автор кандидат наук А.И. Круглов. Оборудованы помещения нашего Совета многочисленными стендами (электрифицированными), наглядными пособиями, фотоальбомами — 22 шт., архивными материалами, фотовитриной более 550 фотографий бывших узников концлагерей, гетто, рабов рейха. Имеем активные связи с могилевскими землячествами в США, Израиле, Германии, России, с организациями бывших узников Освенцима, Заксенхаузена, Майданека. У нас часто бывают делегации узников из Австрии, Германии, Польши, США, Израиля, России.
За большую работу по увековечиванию памяти жертв нацизма, социальную и другую деятельность Совета, по ходатайству руководства Украинского Союза узников-жертв нацизма, я награжден орденом “За заслуги” ІІІ степени. В 2000 г. избран в Бюро Украинского союза. В настоящее время наш Совет продолжает активно работать по многим проблемам увековечивания памяти о жертвах нацизма, расширению социальной помощи нуждающимся, по оформлению сотен людей-узников на получение компенсации от Германии.
